50 / 55

Różnice, które zmieniają rozmowę

Pytanie uwięzione w głowie

Pytanie a niewidoczny koszt odwagi

Maja długo układa pytanie i obawia się oceny, a Jonas słyszy tylko krótkie zdanie. Nie widzi całej pracy, która wydarzyła się przed zabraniem głosu.

Pobierz cały komiksPNGSVGPPTX
Maja patrzy na problem i kilka razy układa pytanie w myślach.
Nie, to brzmi głupio. Może najpierw wyjaśnię kontekst…
W końcu podchodzi do Jonasa.
Jonas… przy tym… nie wiem, czy dobrze to rozumiem.
Jonas zerka na ekran i odpowiada literalnie.
Nie. Tutaj jest odwrotnie.
Okej.
Maja odchodzi analizując ton; Jonas wraca do pracy bez świadomości napięcia.
Pewnie pomyślał, że nic nie umiem.
Odpowiedziałem na pytanie.
Następnym razem Maja nazywa, czego potrzebuje.
Potrzebuję nie tylko odpowiedzi. Powiedz mi, gdzie rozjechał się mój tok myślenia.
Jasne. To już inne pytanie.
Em, trenerka Empatyzera
Maja wnosi do krótkiego pytania cały niewidoczny lęk i długie przygotowanie. Jonas słyszy tylko kilka wypowiedzianych słów i odpowiada dokładnie na nie. Jego zwięzłość staje się dla Mai oceną, której on wcale nie sformułował. Jeśli potrzebujesz nie tylko wyniku, nazwij to w pytaniu. Poproś o wyjaśnienie toku rozumowania, sprawdzenie założeń albo wskazanie miejsca, w którym twoje rozumienie zaczęło się różnić.