Ustnie A, mailowo B

Ustalenie ustne a wspólny zapis

Karim ufa ustnym ustaleniom i elastycznym korektom, a Jonas potrzebuje zapisu. Bez wspólnego śladu obaj inaczej pamiętają tę samą decyzję.

Pobierz cały komiksPNG SVG PPTX

Dobra, robimy A. Tak będzie szybciej.

Okej.

Ustaliliśmy.

Jednak B. A nie ma sensu przy nowym układzie.

A teraz wygląda, jakbym sam wybrał A.

Potwierdzam: A. Jeśli źle zrozumiałem, popraw mnie.

Naprawdę musimy wszystko formalizować?

To nie brak zaufania. To wspólna pamięć.

Jeśli tak to traktujemy, okej.

Karim traktuje ustne ustalenie jak żywą relację, którą można naturalnie aktualizować. Jonas widzi ryzyko, że po zmianie każdy zapamięta decyzję inaczej, a odpowiedzialność zostanie przy osobie wykonującej zadanie. Dlatego krótkie pisemne podsumowanie dla jednego brzmi chłodno, a dla drugiego daje bezpieczeństwo. Ustalcie, że zapis decyzji jest wspólną pamięcią zespołu, a nie dowodem braku zaufania.